ایتالیا (اروپا)

ایتـالیــــــــــــــا سرزمین هنر و معمــــــاری 

 

ایتالیا کشور زیبایی است که به معماری بی‌نظیر، فرهنگ غذایی غنی و سبک زندگی پرزرق و برقش شهرت دارد.

ایتالیا، کشور لذیذترین غذاهای دنیا، سرزمین‌های سرسبز و باغ‌های انگور، قایق های شناور در کانال های ونیز و زیباترین و باشکوه ترین بناهای تاریخی جهان است؛

کشور بزرگی که تاریخی ریشه‌دار و غنی دارد و همین مسئله موجب تنوع فرهنگی در این کشور شده است.

 

 

موقعیت و وسعت :

ایتالیا کشوری در جنوب اروپا است.

این کشور از شبه ‌جزیره ایتالیا و دو جزیره سیسیل و ساردینا در دریای مدیترانه تشکیل شده ‌است.

نکته جالب در مورد نقشه کشور ایتالیا این است که نقشه این کشور شبیه چکمه می باشد.

 

سنت‌ها، آداب و رسوم و فرهنگ این کشور، از منطقه‌ای به منطقه‌ی دیگر متفاوت است.

به عنوان مثال آداب و رسوم ایتالیایی‌های منطقه‌ی سیسیل، ونتو و کامپانیا کاملا با یکدیگر متفاوت است.

در این مقاله با فرهنگ ایتالیا بیشتر آشنا می‌شویم؛ از هنر و معماری کهن آن گرفته تا تبدیل شدن به پایتخت مد جهان.

ایتالیا پنجمین کشور پرجمعیت اروپا و ۲۳امین کشور پرجمعیت دنیا است.

 

وسعت : حدود 301 هزار کیلومتر مربع

جمیعت : حدود 61 میلیون نفر

کد تلفن : 0039

 

 

 

معماری

جاذبه های توریستی ایتالیا

بر اساس محاسبه‌ای که یونسکو انجام داده، بیش از نیمی از میراث فرهنگی جهان در کشور ایتالیا واقع شده‌است،

کشوری کوچک که مساحتش فقط ۰/۲۵ ٪ از کل خشکی‌های جهان است.

نشانه‌های باقیمانده از گذشته، آثار هنری و تنوع فوق العاده طبیعت در شبه جزیره ایتالیا از جمله،

عوامل جذب توریست به این کشور می‌باشد که امروزه یکی از توریستی‌ترین کشورهای جهان بشمار می‌آید.

رم، فلورانس، ونیز و بسیاری شهرهای دیگر، از جمله مقصدهای هنری هستند که برنامه هر بازدید کننده‌ای از شبه جزیره ایتالیا را تشکیل می‌دهند.

در کنار این شهرهای بزرگ و معروف، میراثهای فرهنگی پنهانی هم در شهرهایی با تاریخ هزار ساله وجود دارند،

که البته در مسیر اصلی بازدیدها قرار ندارند و علیرغم اینکه کمتر شناخته شده‌اند،

اما به همان اندازه شهرهای هنری ایتالیا دارای جذابیت می‌باشند.

ایتالیا همواره یکی از بهترین مقاصد گردشگری جهان برای مشاهده شگفتی‌های معماری بوده است،

چرا که بسیاری از ساختمان‌های نوآورانه‌ مربوط به عصر باستان، از قبیل کولسئوم،

پانتئون و برج کج پیزا که از شگفتی‌های معماری کلاسیک جهان به شمار می‌روند، همگی در ایتالیا واقع هستند.

از این‌رو، ایتالیا همانند برخی دیگر از کشورهای اروپایی که به لحاظ معماری، از یک پیشینه تاریخی قوی برخوردار هستند،

به عنوان مکانی مساعد برای کار کردن معماران مدرن، شناخته نشده است.

اما در سال‌های اخیر، این کشور مدیترانه‌ای وارد یک رنسانس معمارانه شده است که در حال شکل‌دهی به ایتالیای قرن بیست‌ویکم است،

رنسانسی که اگرچه در مقیاس توسعه‌های ساختمانی چین یا دوبی نیست،

اما در نوع خود قابل اعتناست و تنها محدود به رم یا شهرهای بزرگ ایتالیا نمی‌شود.

فهرست بلندبالایی از برجسته‌ترین معماران جهان که به تازگی کارشان را در ایتالیا به پایان رسانده‌اند،

یا در شرف آغاز به کار در پروژه‌های ساختمانی بلندپروازانه این کشور هستند، گواهی بر این مدعاست.

 

کولوسئوم بزرگ‌ترین تماشاخانه‌‌ی امپراتوری روم

 

 

 

 

برج کج پیزا

 

 

 

 

این کشور مهد بسیاری از سبک‌های معماری از جمله معماری کلاسیک رومی، رنسانس، باروک و نئوکلاسیک است.

سبک معماری این کشور از سبک‌های قدیمی اتروسک و یونانی آغاز می‌شود و بعدها پیشرفت کرده و سبک کلاسیک رومی را نیز در بر می‌گیرد.

به مرور زمان، دوران رنسانس و باروک نیز بر معماری ایتالیا تاثیر می‌گذارند.

 

 

معماری روم باستان، عناصری از معماری یونانی در حدود دو قرن پپیش از میلاد را اقتباس کرده و سبک‌های متفاوتی از معماری را به وجود آورده است.

استفاده از گنبد‌ها و طاق‌های قوسی و ترکیب آن با دانش دقیق آنها در ساخت مواد اولیه،

رومیان را قادر ساخت که بسیاری از شاهکارهای بی‌نظیر معماری را در ایتالیا بنا کنند.

تماشاخانه‌ی  کلوسئوم (Colosseum)، قنات‌های رومی، حمام‌های Diocletian و Caracalla نمونه‌های بی‌نظیری از این شیوه‌ی معماری هستند.

 

حمام‌های  Caracalla

 

 

 

 

کلیسای جامع میلان

 

 

 

 

کلیسای سن پیترو (St. Peter’s Basilica)

 

 

 

ساخت کلیسا در ایتالیا با بنای کلیسای قدیمی سنت پیتر در دوران مسیحیت اولیه آغاز شد.

در واقع این کلیسا اولین نمونه‌ی قابل‌ توجه کلیسای مسیحی در ایتالیا است.

معماری روم شرقی یا بیزانس پس از سقوط امپراتوری روم غربی در سال ۴۷۶ میلادی در ایتالیا گسترش یافت.

آنها سبک معماری رومی را حفظ کردند. بناهای ساخته شده توسط آنها گنبد‌های مسطح‌تری داشتند ؛

و به جای مجسمه از موزاییک‌های طلاکاری شده و تصاویر، استفاده می‌کردند.

کلیسای سنت مارک در ونیز یکی از نمونه‌های فوق‌العاده‌ی معماری بیزانس است.

جنبش رومانسک (Romanesque) که در سال‌های ۸۰۰ تا ۱۱۰۰ میلادی به وقوع پیوست،

بهترین شاهکارهای معماری ایتالیا را تقدیم این کشور کرده است.

برج کج پیزا و کلیسای Sant’Ambrogio در این دوره ساخته شده‌اند.

 

 

دوره‌ی رنسانس در قرن پانزدهم میلادی، به عنوان دوره‌ای طلایی در معماری این کشور در نظر گرفته می‌شود.

معماران بزرگی نظیر فیلیپو برونلسکی، لئون باتیستا آلبرتی، دوناتو برامانت و آندرا پالادیو در این دوره سهم بسزایی در معماری ایتالیا داشتند.

 

کلیسای جامع فلورانس

 

کلیسای سنت پیترو یکی از ارزشمندترین دستاوردهای معماری این دوره است.

از میان سایر بناهای باشکوه و چشم‌گیری که در این دوران ساخته شدند، کلیسای جامع فلورانس،

کلیسای سنت لورنزو، کلیسای سنت آندریا، کاخ Medici Riccardi و ویلای روتوندا را می‌توان نام برد.

 

 

کلیسای سنت آندریا

 

 

 

ویلای روتوندا

 

 

امروزه ایتالیا به داشتن بیش از ۹۵ هزار کلیسای باشکوه، ۴۰ هزار برج و قلعه، ۳۰ هزار اقامت‌گاه تاریخی به همراه ۴ هزار باغ، ۳۶ هزار بایگانی و کتابخانه،

۲۰ هزار شهر و روستای تاریخی، ۵۶۰۰ موزه و سایت باستان‌شناسی و ۱۵۰۰ صومعه می‌بالد.

 

هنر

 

این کشور به معنای واقعی کلمه، بهشتی برای علاقه‌مندان به هنر است.

هنر ایتالیا بر بسیاری از جنبش‌های بزرگ هنری تاثیرگذار بوده و نقاشان و مجسمه‌سازان برجسته‌ای را به دنیای هنر تقدیم کرده است.

به علاوه، تعدادی از معروف‌ترین موزه‌ها، نگارخانه‌های آثار هنری و نمایشگاه‌های معروف دنیا در ایتالیا قرار دارند.

 

 

رم، فلورانس، ونیز، میلان، ناپل و تورین، پایتخت‌های هنری کشور ایتالیا محسوب می‌شوند.

هنر در این کشور در دوران روم باستان، تغییر شکل یافت.

هنر رومی سه شاخصه‌ی مهم به هنر ایتالیا افزود: هنر پرتره، نقاشی از منظره و نمایش تاریخ.

پس از سقوط امپراتوری روم، هنر سنتی رومی به حیات خود ادامه داد. رنسانس ایتالیایی دورانی طلایی در هنر این کشور است.

دورانی که از قرن چهاردهم تا هفدهم ادامه داشت.

نقاشان معروفی چون پائولو آچلو، فرا آنجلیکو، مازاتچو، پیرو دلا فرانچسکا، آندرا منتنا، فیلیپو لیپی، جورجونه، تینتورتو،

ساندرو بوتیچلی، لئوناردو داوینچی، میکل آنژ، رافائل، جووانی بلینی و تی شن، بسیاری از آثار قابل توجه خود را در این دوران به منصه ظهور رسانده‌اند.

 

تندیس داوود میکل آنژ

 

 

مجسمه‌سازانی مانند لورنتسو گیبرتی، لوکا دلا روبیا، دوناتلو، فیلیپو برونلسکی و آندرئا دل وروکو، شاهکارهای متعددی را تقدیم هنر ایتالیا کرده‌اند.

شهرهای رم، فلورانس، آسیزی، ونیز، سینا، پیزا و ناپل به خاطر این آثار هنری، شهره‌ی خاص و عام هستند.

نگارخانه‌ی اوفیتزی (Uffizi) در فلورانس، موزه‌ی Capitoline در رم،

نگارخانه‌ی هنری Brera در میلان و سایت‌های باستان‌شناسی متعددی از جمله هرکولانیوم (Herculaneum) و پمپئی (Pompei)،

از جاذبه‌های گردشگری مورد علاقه‌ی هنردوستان هستند. 

 

نگارخانه‌ی اوفیتزی

 

 

 

ایتالیا ترکیبی غنی از شاهکارهای هنری دوران گوناگون از یونان باستان گرفته تا امپراتوری روم و زمان حاضر است.

در شهرهای فلورانس، ونیز و رم، موزه‌ها، نگارخانه‌ها و نمایشگاه‌های متعدد هنری وجود دارند.

موزه‌های ایتالیا همواره یکی از جاذبه‌های مورد علاقه‌ی گردشگران هستند ؛

و برخی از بزرگترین آثار هنری و فرهنگی جهان را به نمایش می‌گذارند.

قلعه‌ی Sforza در میلان و نگارخانه‌ی اوفیتزی در فلورانس دو نمونه از شناخته‌شده‌ترین موزه‌های ایتالیا هستند.

 

قلعه‌ی Sforza

 

 

 

موسیقی و رقص

موسیقی، نقش مهمی در فرهنگ ایتالیا بازی می‌کند. پیانو و ویولون در ایتالیا اختراع شده‌اند ،

و فرم‌های موسیقی کلاسیک مانند سمفونی، کنسرتو و سونات در این کشور شکل گرفته‌اند.

موسیقی در ایتالیا به شدت تحت تاثیر تاریخ است. موسیقی سنتی این کشور از منطقه‌ای به منطقه‌ی دیگر متفاوت است.

سبک‌های موسیقی فولکلور، یک‌صدایی، چندصدایی و ترانه‌های کلیسایی هستند.

موسیقی محلی ایتالیا، تصنیف‌ها، آهنگ‌های تغزلی و ترانه‌های فصلی را نیز شامل می‌شود که متناسب با رویداد‌های گوناگون ساخته و اجرا می‌شدند.

همچنین ترانه‌های کودکانه و لالایی‌ها نیز بخش دیگری از این موسیقی را تشکیل می‌دهند.

اپرا، یکی از مشهورترین فرم‌های موسیقی، در ایتالیا و در اوایل قرن هفدهم میلادی ابداع شد.

از میان معروف‌ترین اپراهای ایتالیا، روسینی (Rossini)، بلینی (Bellini)، دونیزتی (Donizetti)، وردی (Verdi) و پوچینی (Puccini) را می‌توان نام برد که هنوز هم در سراسر جهان اجرا می‌شوند.  

 

خانه‌ی اپرای La Scala

 

 

 

خانه‌ی اپرای La Scala در میلان یکی از بهترین خانه‌های اپرا در سراسر جهان است.

جاز، یکی دیگر از ژانر‌های موسیقی است که در ایتالیا ریشه‌دار است.

میلان، رم و سیسیل از مشهورترین مراکز موسیقی جاز در دنیا هستند.

موسیقی در بخش‌های شمالی این کشور تحت تاثیر فرهنگ سلتیکی و در بخش‌های جنوبی آن متاثر از موسیقی یونانی و عربی است.

جزیره‌ی ساردینیا در غرب ایتالیا، به سبک متمایز آواز به همراه کلارینت شهرت دارد.

 

رقاصان محلی ایتالیا در حال اجرای رقص Tarantella

 

 

از میان رقص‌های مشهور محلی ایتالیا که در نواحی شمالی آن اجرا می‌شوند،

می‌توان monferrina، girometta، giga، ruggero، veneziana و bergamasca را نام برد.

رقص‌های saltarello romagna، saltarello ciociara، lu sardarellu، laccio d’amore، trescone و tresconeto در قسمت‌های مرکزی ایتالیا ،

و رقص‌های tarantella napoletana، tarantella calabrese، ndrezzata، pizzica، la pecorara و la vala در قسمت‌های جنوبی، رواج دارند.

 

لباس‌های سنتی 

ایتالیایی‌ها به خاطر سبک لباس پوشیدنشان، شهره هستند.

سبک لباس پوشیدن در ایتالیا برخلاف اروپا و آمریکای شمالی، معمولا رسمی و مطابق مد روز است.

ایتالیایی‌ها به این مشهور هستند که در هر موقعیتی، لباس مناسب آن شرایط را می‌پوشند.

لباس‌های باز را معمولا برای فروشگاه‌ها، خیابان‌ها و رستوران‌ها مناسب نمی‌دانند و استفاده از آن را به استخر و سواحل محدود می‌کنند.

به علاوه، پوشیدن لباس‌های جین را در رستوران و کلیساها نمی‌پسندند.

 

 

تاریخچه‌ی غنی و سنت‌های متفاوت این کشور موجب تنوع فرهنگی بی‌نظیری شده است.

به دنبال این تنوع فرهنگی، لباس‌های سنتی نیز از منطقه‌ای به منطقه‌ی دیگر، متفاوت هستند.

سبک پوشش در شمال ایتالیا متاثر از لباس‌های روستایی در قرون وسطی است. در منطقه‌ی ونتو،

لباس سنتی زنانه شامل دامن‌ها  و نیم‌تنه‌های گلدوزی شده و پیراهن است.

این لباس معمولا به همراه یک کلاه که با ظرافت هر چه تمام‌تر با طرح‌هایی از گل و میوه تزیین شده است، پوشیده می‌شوند.

زنان معمولا پیراهن سفید به تن می‌کنند و نیم‌تنه‌هایشان دارای دکمه و بدن آستین است.

پیش‌بندی در جلوی لباس خود می‌بندند و از کلاه یا روسری برای پوشش سر استفاده می‌کنند.

کفش‌هایشان معمولا از چوب تهیه می‌شوند و  scarpete نام دارند.

پوشش مردان در مقایسه با لباس سنتی زنان، ساده‌تر است و معمولا دارای دکمه، سنجاق و تزیین‌هایی با قلاب‌دوزی است.

یک دست لباس سنتی مردانه شامل پیراهن سفید، جلیقه‌ی باز یا دکمه‌دار ، نیم‌شلوار و گاه یک کلاه است.

 

 

بیشتر این لباس‌های سنتی معمولا از نوعی پشم ضد‌آب به نام orbace تهیه می‌شوند.

جنوب ایتالیا به داشتن لباس‌هایی سنتی با رنگ‌های زنده و پیش‌بندها و شال‌هایی با رنگ روشن معروف است.

 

 

نقشه گوگل

  • پایتخت: رم
  • زبان رسمی: ایتالیایی
  • پول رایج: یورو
  • شهرهای مهم: رم ، ونیز ، فلورانس ، میلان

فیلتر شهرها:

فیلتر دسته بندی: